وضعیت مونتاژکاران در شرایط «نه جنگ نه صلح»(قسمت دوم)

به گزارش مثبت خودرو، مونتاژکاران خودرو در ایران به شدت به واردات قطعات و همکاری با تولیدکنندگان خارجی وابسته‌اند و بنابراین، هرگونه تغییر در فضای ژئوپلیتیک و تهدیدهای نظامی تأثیر مستقیم بر فعالیت آن‌ها دارد. افزایش تنش‌ها و حضور نظامی آمریکا در منطقه، باعث افزایش ریسک زنجیره تأمین و نگرانی درباره تحویل قطعات شده است. تأخیر یا توقف واردات، خصوصاً برای خودروهایی که بیش از ۵۰ تا ۶۰ درصد قطعات آن‌ها خارجی است، می‌تواند روند مونتاژ را کند یا حتی متوقف کند و تولید را با مشکل مواجه سازد.

در عین حال، شرایط فعلی فرصت‌هایی نیز برای مونتاژکاران ایجاد کرده است. محدودیت واردات خودروهای کامل خارجی باعث شده تا تقاضا برای خودروهای مونتاژ داخل افزایش یابد. این موضوع به ویژه در بخش خودروهای میان‌رده و اقتصادی محسوس است، جایی که مشتریان برای کاهش ریسک خرید و دسترسی سریع‌تر به خودرو، به گزینه‌های داخلی روی می‌آورند. این افزایش تقاضا می‌تواند تا حدی اثر منفی اختلالات واردات را جبران کند.

یکی دیگر از اثرات قابل توجه، تأثیر بر برنامه‌های سرمایه‌گذاری و توسعه محصول است. عدم قطعیت ناشی از تهدیدهای خارجی ممکن است مونتاژکاران را به تعویق پروژه‌های توسعه خودروهای جدید و فناوری‌های نوین مانند خودروهای برقی و ارتقای استانداردهای تولید وادار کند. با این حال، فشار بازار و نیاز به جایگزینی واردات آن‌ها را مجبور می‌کند حداقل فعالیت تولیدی و پروژه‌های ضروری را حفظ کنند تا سهم بازار را از دست ندهند.

از منظر مالی، مدیریت نقدینگی و کنترل هزینه‌ها اهمیت بیشتری یافته است. مونتاژکاران بزرگ با تمرکز بر تأمین مطمئن قطعات و انعقاد قراردادهای بلندمدت، تلاش می‌کنند اثر نوسانات بازار و تهدیدهای خارجی را کاهش دهند. در مقابل، شرکت‌های کوچک‌تر که به واردات مستقیم و نقدینگی محدود وابسته‌اند، با ریسک بالای توقف تولید و فشارهای مالی مواجه هستند.

همچنین، شرایط «نه جنگ نه صلح» باعث تغییر رفتار مشتریان و بازار شده است. تقاضا برای خودروهایی که به راحتی تعمیر و خدمات‌دهی می‌شوند، افزایش یافته و مشتریان کمتر ریسک خرید خودروهای جدید یا غیرمعروف را می‌پذیرند. این امر به مونتاژکاران شناخته‌شده و دارای شبکه خدمات پس از فروش گسترده کمک می‌کند سهم بازار خود را حفظ کنند.

در مجموع، مونتاژکاران خودرو در این وضعیت با ترکیبی از ریسک واردات و فرصت بازار داخلی روبه‌رو هستند. توانایی آن‌ها در مدیریت زنجیره تأمین، کاهش وابستگی به قطعات خارجی، کنترل هزینه و پاسخ سریع به تغییرات تقاضای بازار، کلید موفقیت در شرایط کنونی است. وضعیت «نه جنگ نه صلح» آن‌ها را به احتیاط و انعطاف‌پذیری واداشته است و شرکت‌هایی که بتوانند این تعادل را حفظ کنند، می‌توانند نه تنها فعالیت خود را پایدار نگه دارند بلکه سهم بازار را افزایش دهند.