بازار خودرو در ایران سالهاست که به نماد آشفتگی اقتصادی و بیاعتمادی اجتماعی تبدیل شده است. جایی که قیمتها نه بر اساس عرضه و تقاضای واقعی، بلکه بر اساس سیاستهای دستوری، رانت و سودجویی دلالان خرد و کلان تعیین میشود. نتیجه این وضع نه تنها مختل شدن زندگی روزمره مردم، بلکه شعلهور شدن نارضایتی اجتماعی است؛ نارضایتیای که دیگر نمیتوان آن را با وعده و توجیه خاموش کرد.
به گزارش مثبت خودرو، افزایش بیسابقه قیمت خودروهای داخلی در کنار کیفیت پایین و نامطلوب، این پیام را به جامعه منتقل میکند که زندگی روزمره ایرانیان در حلقهی تنگ تحریمها و سوءمدیریتها، به بازیچهای برای سودجویی تبدیل شده است.
تولید داخل؛ منبعی برای نارضایتی
تولیدات داخلی، که زمانی امیدی برای خودکفایی بود، امروز به منبع اصلی نارضایتی بدل شده؛ محصولاتی که با قیمتی نجومی عرضه میشوند، اما حتی استانداردهای اولیه ایمنی و کیفیت را ندارند. وقتی یک خودرو با کیفیت پایین و قیمت چند برابر ارزش واقعیاش به دست مشتری میرسد، سوالی که در ذهن هر شهروند نقش میبندد این است: «چه کسی در این چرخه سود میبرد؟»
دولت نیز در این معادله، نقش ناظر بیتفاوت را ایفا میکند. سیاستهای حمایتی که به جای اصلاح ساختار بازار، تولیدکننده و دلال را تقویت میکند، به افزایش فاصله طبقاتی و شکلگیری بازاری رانتخیز انجامیده است. تخصیص خودرو به شکل قرعهکشی، یک راهکار موقتی و سطحی است که نه بازار را سامان میدهد و نه اعتماد عمومی را بازمیگرداند.
خودروسازی داخای شوخی تلخ با مردم
این روش، بیشتر شبیه شوخی تلخ با مردمی است که مجبورند برای خرید کالایی حیاتی، شانس خود را در قرعهکشی محک بزنند.
پیامدهای این وضعیت فراتر از بازار خودروست؛ کاهش اعتماد عمومی، ایجاد حس بیعدالتی و تقویت نارضایتی اجتماعی، موتور محرکهای برای تنشهای اقتصادی و سیاسی آینده است. وقتی مردم حس کنند که سیاستها و قوانین برای اقلیت خاصی اعمال میشود و اکثریت جامعه قربانی رانت و فساد میشوند، دیگر هیچ وعدهای نمیتواند فاصله بین مردم و دولت را پر کند.
بازار خودرو، در واقع یک نمای کلمل از اقتصاد ایران است ؛ بازاری که با سیاستهای کوتاهمدت، رانت و ناکارآمدی اداره میشود و در نهایت هزینه آن را مردم میپردازند. این بازار نشان میدهد که اصلاحات سطحی و دستکاریهای مقطعی، نه تنها کارساز نیست، بلکه به بحران اعتماد و نارضایتی دامن میزند.
حرکت با چشم های بسته
اگر دولت و نهادهای مسئول همچنان چشم خود را بر واقعیتهای تلخ ببندند، این بازار نه تنها موتور محرک نارضایتی، بلکه عامل تشدید شکافهای اجتماعی و اقتصادی خواهد شد. بازار خودرو، آینهای تمامنما از ناکارآمدیها و بیعدالتیهاست؛ و تا وقتی که این آینه را نشکنند، مردم مجبورند هر روز در برابر آن، نارضایتی و خشم خود را ببینند.
نظر شما چیست؟