حرکت خودروسازان بزرگ به سوی میدان نبرد

به گزارش مثبت خودرو، این چرخش معنادار پس از آن شتاب گرفت که دونالد ترامپ از کاهش چشمگیر نیروهای نظامی آمریکا در آلمان و احتمال خروج از ایتالیا و اسپانیا خبر داد؛ اقدامی که اروپا را ناچار به بازنگری در دکترین دفاعی خود کرده است.درهمین رابطه اولا کالنیوس، مدیرعامل مرسدس‌بنز، با تایید آمادگی این شرکت برای ورود به تولیدات نظامی، جهان امروز را مکانی پیش‌بینی‌ناپذیر خواند و تاکید کرد که اروپا برای حفظ جایگاه خود، راهی جز ارتقای توان دفاعی ندارد. گزارش‌ها حاکی از آن است که حتی مذاکراتی برای واگذاری برخی کارخانه‌های مرسدس در آلمان به گروه‌های دفاعی بزرگ مانند KNDS جهت تولید تجهیزات نظامی در جریان است. این رویکرد تنها به آلمان محدود نمی‌شود؛ در بریتانیا نیز جگوار لندرور و جنرال موتورز برای تصاحب یک قرارداد نظامی ۹۰۰ میلیون پوندی به صف شده‌ و در رقابتی تنگاتنگ برای تولید هزاران خودروی چهارچرخ محرک زرهی و لجستیکی به‌سر می‌برند.تحلیل‌گران معتقدند این تغییر فاز، واکنشی هوشمندانه به چالش‌های کمرشکن بازار خودرو است. خودروسازان که از یک سو با هزینه‌های سرسام‌آور گذار به خودروهای برقی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و از سوی دیگر زیر فشار رقابت تهاجمی رقبای چینی هستند، اکنون بودجه‌های دفاعی را پناهگاهی امن می‌بینند. هزینه‌های نظامی در اروپا با جهشی ۱۴ درصدی به مرز ۸۶۴ میلیارد دلار رسیده که شدیدترین نرخ رشد از زمان پایان جنگ سرد محسوب می‌شود. در این میان، تعهد بریتانیا برای تخصیص ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی به بخش دفاعی، قراردادهای دولتی را به جایگزینی بسیار جذاب‌تر و سودآورتر از فروش خودروهای سواری تبدیل کرده است.با این حال، این مسیر بدون چالش نیست. بزرگ‌ترین مانع کنونی، نه مسائل فنی، بلکه کندی بوروکراسی دولتی است. برای مثال، تأخیر در انتشار طرح سرمایه‌گذاری دفاعی پنج‌ساله انگلیس، بسیاری از این شرکت‌ها را در بیم و امید رها کرده است. با وجود این ابهامات، پیام صنعت خودرو روشن است: در دورانی که امنیت به اولویت نخست دولت‌ها بدل شده، غول‌های خودروسازی ترجیح می‌دهند به جای تولید خودروهای شهری، به بازوی لجستیکی و نظامی ارتش‌ها تبدیل شوند تا بقای خود را در دنیای جدید تضمین کنند. اولین محموله از این سربازان آهنین جدید، قرار است تا سال ۲۰۳۰ میلادی به صفوف نیروهای مسلح ناتو بپیوندند.