چرا فرمان بازار خودروی ایران از آن سوی آب‌ها می‌چرخد؟

به گزارش مثبت خودرو،  فرمان بازار خودروی ایران، نه در دست مدیران صنعتی، بلکه در تلاطم اقیانوس سیاست و پشت میزهای مذاکراتی می‌چرخد که فرسنگ‌ها با مرزهای ما فاصله دارند. حقیقت تلخ این است که با هر اخم خم سیاست، لرزه بر تن بی‌جان قیمتی می‌افتد که قرار بود با مهندسی داخلی مهار شود.

صنعت در گرداب تنش و محاصره

چرا باید قیمت خودروی داخلی ، با هر تنش و تصمیم تحمیلی سیاسی در آن سوی آب‌ها جابه‌جا شود؟ پاسخ را باید در وابستگی ساختاری و ابهام راهبردی جستجو کرد. صنعت خودروی ما امروز در گرداب مشترک تحریم‌های غرب و محاصره‌های دریایی گرفتار است. وقتی دریای سیاست طوفانی می‌شود، شریان‌های تأمین قطعات کلیدی به انسداد می‌رسند. در این میان، آنچه به عنوان تولید ملی فروخته می‌شود، در واقع مونتاژی است که نبض آن با هزینه‌های لجستیک، نرخ ارز و بیمه‌های گزاف کشتی‌رانی در آب‌های ناامن می‌زند. در واقع باید که گفت صنعت خودروسازی ایران ادای داخلی سازی که را درمی‌آورد اما برای کوچکترین سنسور یا قطعه های‌تک، چشم به افق‌های مه‌آلود غرب دوخته است.

بلاتکلیفی و انتظار در بازار خودرو

کوبندگی ماجرا اینجاست که در این میان، مصرف‌کننده ایرانی تنها نظاره‌گری است که در بلاتکلیفی و انتظار حبس شده است. بلاتکلیفی اقتصادی ناشی از تنش‌های منطقه‌ای و تحریم‌ها، بازار را به بن‌بستی رسانده که در آن نه خریدار جرأت معامله دارد و نه فروشنده ملاک مشخصی برای قیمت‌گذاری. این ابهام، بهترین فضا را برای رانت‌خواران و دلالانی فراهم کرده که از موج‌های متلاطم دریای سیاست، ماهی گرانی می‌گیرند. بازار خودروی ایران اکنون نه یک بازار صنعتی، بلکه یک سنسور اقتصادی و آینه ای از اثر تصمیمات داخلی و خارجی است .

خودرو گروگان ارز

تا زمانی که فرمان صنعت خودرو در گروگان نوسانات ارزی ، تنش‌های ژئوپلیتیک و سیاست گذاری های پوپو لیستی باشد  سخن گفتن از ثبات بازار، شوخی تلخی بیش نیست. واقعیت این است که سفره مصرف‌کننده ایرانی زیر بار هزینه‌هایی له می‌شود که هم در محاصره اقتصادی و هم سیاست های غیر اقصادی ریشه  دارد. توام شدن این عوامل را جاده مخصوص را به یک مسیر لغزنده رسانده است که انتهای آن، بلاتکلیفی محض است.