محمد اتابک روز گذشته بالاخره به جاده مخصوص رفت و از سرخابی ها دیدار و نسبت به آنان انتقاد کرد . موضع گیری اتابک علیه خودروسازان اما در شرایطی صورت گرفته که می توان او را وزیر دانست که هیچ وقت در جاده مخصوص نبوده است و در اصل کاری نکرده که حالا طلبکار است.
به گزارش مثبت خودرو، محمد اتابک در خلال دیدارش از غول های جاده مخصوص از کیفیت خودروهای داخلی و خدمات پس از فروش انتقاد کرد و گفت مردم از خودروهای ساخت داخل رضایت ندارند. اصل این انتقاد محل بحث نیست؛ کیفیت باید مطالبه دائمی سیاستگذار باشد. مسئله اما آنجاست که وزیر صمت، درست در شرایطی که صنعت خودرو زیر فشار تحریم، محدودیت ارزی و اختلال زنجیره تأمین قرار دارد، تصویری از این صنعت ارائه میدهد که بخش مهمی از واقعیت آن در قاب دیده نمیشود.
صنعت فقط نمره کیفیت نیست
هفتمین نمایشگاه خودرو تهران همین چند روز پیش فرصتی بود تا بخشی از مسیر آینده صنعت خودرو دیده شود؛ از معرفی محصولات جدید و پروژههای توسعهای تا حضور خودروهای برقی و هیبریدی و تلاش شرکتها برای گسترش سبد محصولات. البته نمایشگاه بینقص نبود و حتی درباره ترکیب محصولات، حضور واردکنندگان و فاصله آن با نیاز مصرفکننده نقدهای جدی مطرح شد. اما نادیده گرفتن دستاوردهای واقعی این رویداد هم به همان اندازه غیرحرفهای است.در چنین فضایی، انتظار میرود وزیر صمت میان «نقد صنعت» و «پاک کردن صورت مسئله» تفاوت بگذارد. خودروسازی ایران فقط خودروهایی نیست که امروز مشتری از آنها ناراضی است؛ توسعه محصول، ایجاد پلتفرم، حرکت به سمت قوای محرکه جدید، تولید خودروهای تجاری و حفظ زنجیره تولید در شرایط سخت هم بخشی از همین تصویر است.
دستاوردها را چرا نمیبینید؟
اتفاقاً امروز در سایپا، همزمان با حضور اتابک، خط تولید آریا افتتاح و سه محصول جدید رونمایی شد. خود وزیر نیز در همین مراسم از ایستادگی صنعتگران و ادامه فعالیت تولید در شرایط دشوار جنگ و تحریم تقدیر کرد
این دو تصویر را نمیتوان از هم جدا کرد. نمیشود هنگام افتتاح خط تولید و رونمایی محصول، صنعتگر را «سنگر تولید» دانست و چند ساعت بعد، در مواجهه با کیفیت، کل صنعت را در جایگاه متهم نشاند.نقد کیفیت لازم است؛ اما نقدی که فقط ضعف را ببیند، دیگر نقد کامل نیست.
وزیر باید داور باشد
اتابک بهعنوان وزیر صمت باید از خودروساز کیفیت بخواهد، بابت تأخیر و خدمات پس از فروش توضیح بخواهد و برای محصول کمکیفیت هزینه تعیین کند. اما همزمان باید دستاوردهای صنعت را نیز ببیند و برای آنها سیاست بسازد.صنعت خودرو ایران نه آنقدر موفق است که نیازی به نقد نداشته باشد و نه آنقدر شکستخورده که تمام تلاش آن را بتوان با نارضایتی از کیفیت خلاصه کرد.اتفاقاً وظیفه سیاستگذار همین تفکیک است: ضعف را از دستاورد جدا کند، مطالبه را از تخریب جدا کند و صنعت را به جایگاه رقابت برساند.
شمشیر یکطرفه
اگر وزیر فقط از کیفیت بگوید و درباره توسعه محصول، سرمایهگذاری، فناوری و تلاش زنجیره تولید سکوت کند، خروجی چیزی جز یک تصویر ناقص از صنعت نخواهد بود.اتابک حق دارد از خودروساز مطالبه کند؛ اما نمیتواند فراموش کند که وزیر صمت است و باید متولی تحول صنعت باشد، نه صرفاً بلندگوی نارضایتی از آن.جاده مخصوص به نقد نیاز دارد؛ اما نقدی که فقط نیمه خالی را ببیند، بیش از آنکه صنعت را اصلاح کند، ممکن است سرمایه اجتماعی آن را هم تضعیف کند.نکته مهم تر این است که وزیر صمت ابتدا باید بگوید که خودش برای این صنعت چه کرده و چگونه شرایط فعالیت بهتر را فراهم کرده که امروز در قامت منتقد نشسته است .
نظر شما چیست؟