مانیان‌خودرو در هفت‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ توانسته است برخلاف روند غالب صنعت خودرو، تیراژ تولید خود را افزایش دهد. بر اساس آمار تجمیعی تولید خودروهای سواری، این شرکت در هفت ماه نخست امسال هزار و ۲۳ دستگاه تولید کرده؛ رقمی که در مقایسه با ۹۱۲ دستگاه در مدت مشابه سال ۱۴۰۴، از رشد ۱۲.۲ درصدی حکایت دارد.
به گزارش مثبت خودرو، افزایش ۱۱۱ دستگاهی تولید، در شرایطی ثبت شده که مجموع تولید سواری کشور از ۵۵۶ هزار و ۴۱۱ دستگاه به ۳۵۱ هزار و ۲۰۹ دستگاه رسیده و حدود ۳۶.۹ درصد کاهش یافته است.
این فاصله میان عملکرد مانیان‌خودرو و روند عمومی بازار، از منظر حفظ تداوم عملیات تولید قابل توجه است؛ با این حال، رشد درصدی باید در کنار مقیاس تولید دیده شود. تیراژ یک‌هزار و ۲۳ دستگاهی همچنان محدود است و به‌تنهایی نشانه جهش بزرگ ظرفیت یا تثبیت بلندمدت تولید محسوب نمی‌شود. اهمیت این عدد بیشتر در آن است که شرکت در دوره‌ای که بسیاری از خودروسازان با افت تولید روبه‌رو بوده‌اند، توانسته سطح تولید خود را بالاتر از سال قبل نگه دارد.
فشارهای بیرونی بر خودروسازان و مونتاژکاران در ماه‌های اخیر چندلایه بوده است: دشواری تخصیص و انتقال ارز، طولانی شدن ثبت سفارش و ترخیص، افزایش هزینه مواد اولیه و قطعات وارداتی، محدودیت‌های حمل‌ونقل و لجستیک، و کمبود نقدینگی در زنجیره قطعه‌سازی. در برخی مقاطع، اختلال در مسیرهای متعارف حمل دریایی و افزایش ریسک جابه‌جایی محموله‌ها نیز زمان و هزینه رساندن قطعات به خطوط تولید را بالا برده است. برای شرکتی که بخشی از قطعات محصولش از مسیر واردات تأمین می‌شود، هر تأخیر در ورود قطعه می‌تواند برنامه مونتاژ را به هم بزند و موجودی انبار را به عاملی تعیین‌کننده تبدیل کند.
مانیان‌خودرو پیش‌تر اعلام کرده بود برای جلوگیری از توقف خط، از مسیرهای جایگزین تأمین و حمل، از جمله مسیر زمینی پاکستان، استفاده کرده و هم‌زمان مدیریت موجودی و زمان‌بندی ورود قطعات را در دستور کار قرار داده است. شرکت همچنین از بازنگری در فرآیندهای لجستیکی و چابک‌سازی خرید خارجی سخن گفته است. این اقدامات می‌تواند بخشی از توضیح تداوم تولید باشد؛ هرچند ارزیابی میزان اثرگذاری آن‌ها به انتشار اطلاعات دقیق‌تری درباره سهم قطعات داخلی، زمان خواب خط، تولید ماهانه و تعداد خودروهای تکمیل و تحویل‌شده نیاز دارد.
چالش بعدی، تبدیل تولید ثبت‌شده به تحویل به‌موقع است. تولید یک خودرو در آمار صنعتی لزوماً به معنای تکمیل فرآیند تجاری‌سازی، شماره‌گذاری و تحویل آن به مشتری نیست. از این رو، شاخص‌های تکمیل محصول، موجودی خودروهای ناقص و ایفای تعهدات باید در کنار تیراژ بررسی شوند. افزایش تولید زمانی به دستاورد پایدار تبدیل می‌شود که با جریان منظم قطعات، سرمایه در گردش کافی و تحویل قابل پیش‌بینی همراه باشد.
در مجموع، رشد ۱۲.۲ درصدی مانیان‌خودرو در هفت‌ماهه نخست ۱۴۰۵، نشانه‌ای مثبت از تاب‌آوری عملیاتی این شرکت در دوره افت عمومی تولید است. با این حال، آزمون اصلی در ماه‌های آینده، حفظ این روند و تبدیل رشد محدود فعلی به تولید باثبات‌تر و تحویل منظم‌تر خواهد بود.
نظر شما چیست؟